பல்கலைக்கழகங்களில் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துவதற்கான தேசியக் கொள்கை – ஒரு விரைவுப் பார்வை

– அருள்குமரன் மகாலிங்கம் –

இலங்கையின் அரச பல்கலைக்கழகக் கட்டமைப்பில் செயற்கை நுண்ணறிவைப் (Artificial Intelligence – AI) பயன்படுத்துவதற்கான தேசியக் கொள்கைக் கட்டமைப்பு பல்கலைக்கழக மானியங்கள் ஆணைக்குழுவினால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இது, உயர்கல்வித் துறையில் வளர்ந்து வரும் தொழில்நுட்ப மாற்றங்களைப் பொறுப்புடனும் நெறிமுறைகளுக்கு உட்பட்டும் எதிர்கொள்வதற்கான முக்கியமானதொரு முன்னெடுப்பாகும்.

பல்கலைக்கழக மானியங்கள் ஆணைக்குழுவினால் (UGC) அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்தக் கொள்கைக் கட்டமைப்பு, இலங்கையிலுள்ள அரச பல்கலைக்கழகங்களில் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பொறுப்புணர்வுடனும், வெளிப்படைத்தன்மையுடனும், அனைவரையும் உள்ளடக்கிய வகையிலும் பயன்படுத்துவதற்கான பொதுவான வழிகாட்டுதல்களை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இக்கொள்கை 2026 மே 8ஆம் திகதி கொழும்புப் பல்கலைக்கழகத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

பல்கலைக்கழக மானியங்கள் ஆணைக்குழுவினால் வெளியிடப்பட்டுள்ள அரச பல்கலைக்கழகங்களில் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துவதற்கான தேசியக் கொள்கைக் கட்டமைப்பின் அடிப்படையில், கற்றல், கற்பித்தல், ஆராய்ச்சி மற்றும் பல்கலைக்கழக நிர்வாகம் ஆகிய துறைகளில் செயற்கை நுண்ணறிவின் பயன்பாடு அதிகரித்து வரும் சூழலில், அதன் நன்மைகளைப் பயன்படுத்துவதுடன் அதனால் ஏற்படக்கூடிய சவால்களையும் உரிய முறையில் கையாள வேண்டிய அவசியம் பற்றி இந்தக் கட்டுரை ஆராய்கிறது.

செயற்கை நுண்ணறிவு மாணவர்களுக்குக் கற்றல் அனுபவங்களை மேம்படுத்துவதற்கும், சிக்கலான பாடவிடயங்களை எளிதாகப் புரிந்துகொள்வதற்கும், ஆராய்ச்சிக்கான ஆரம்ப வழிகாட்டுதல்களைப் பெறுவதற்கும் உதவக்கூடியது. அதேபோன்று, விரிவுரையாளர்கள் கற்பித்தல் வளங்களைத் தயாரித்தல், பாடத்திட்டங்களை மேம்படுத்துதல் மற்றும் மாணவர்களின் கற்றல் நடவடிக்கைகளைத் திட்டமிடுதல் போன்ற பணிகளில் இத்தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்த முடியும்.

எனினும், செயற்கை நுண்ணறிவு மனித அறிவையும் சுய சிந்தனையையும் முழுமையாகப் பிரதியீடு செய்யும் கருவியாகப் பயன்படுத்தப்படக் கூடாது. மாறாக, அது கற்றல் மற்றும் கற்பித்தல் செயல்முறைகளுக்கு உதவும் துணைக் கருவியாகச் செயற்பட வேண்டும் என்பதே இக்கொள்கையின் முக்கியமான நோக்கமாகும்.

பல்கலைக்கழகக் கல்வியில் கல்விசார் நேர்மையைப் பாதுகாப்பது இக்கொள்கையின் முக்கிய அம்சமாகும். மாணவர்கள் தமது ஆய்வுக் கட்டுரைகள், ஒப்படைகள் மற்றும் பிற கல்விசார் ஆக்கங்களில் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தும்போது, அனுமதிக்கப்பட்ட பயன்பாட்டு வரம்புகளைப் பின்பற்றுவதும், தேவையான இடங்களில் அதன் பயன்பாட்டை வெளிப்படுத்துவதும் அவசியமாகும்.

செயற்கை நுண்ணறிவினால் உருவாக்கப்படும் தகவல்கள் சில சந்தர்ப்பங்களில் தவறானவையாகவோ, ஆதாரமற்றவையாகவோ இருக்கலாம். எனவே, அவற்றைச் சரிபார்க்காமல் ஏற்றுக் கொள்வதைத் தவிர்த்து, நம்பகமான ஆதாரங்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பரிசீலிக்க வேண்டும். மாணவர்களின் சுய சிந்தனை, விமர்சனப் பார்வை மற்றும் அறிவுசார் திறன்கள் தொடர்ந்து வளர்க்கப்பட வேண்டும்.

மாணவர் அனுமதி, பரீட்சை மதிப்பீடு, பணியாளர் ஆட்சேர்ப்பு, பதவி உயர்வு மற்றும் ஒழுக்காற்று நடவடிக்கைகள் போன்ற முக்கியமான தீர்மானங்களைச் செயற்கை நுண்ணறிவின் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் மாத்திரம் மேற்கொள்ளக்கூடாது.

இத்தகைய தீர்மானங்களில் மனித மேற்பார்வை, வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும். செயற்கை நுண்ணறிவின் முடிவுகள் தவறானவையாகவோ அல்லது பாரபட்சமானவையாகவோ இருக்கக்கூடிய சாத்தியக் கூறுகள் இருப்பதால், உரிய மனித மதிப்பீடும் மீளாய்வு நடைமுறைகளும் அவசியமாகின்றன.

அதேவேளை, மாணவர்கள், விரிவுரையாளர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்களின் தனிப்பட்ட தகவல்கள், இரகசிய ஆவணங்கள் மற்றும் ஆய்வுத் தரவுகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். பாதுகாப்பு உறுதிப்படுத்தப்படாத வெளிப்புற செயற்கை நுண்ணறிவுத் தளங்களில் இரகசியத் தகவல்களைப் பதிவேற்றுவது தொடர்பில் மிகுந்த எச்சரிக்கை தேவைப்படுகிறது.

செயற்கை நுண்ணறிவின் பயன்கள் அனைத்துத் தரப்பு மாணவர்களையும் சென்றடைவதை உறுதிப்படுத்துவதும் முக்கியமானதாகும். இணைய வசதி, கணினி மற்றும் பிற சாதனங்களுக்கான அணுகல், தொழில்நுட்ப அறிவு, மொழித்திறன் மற்றும் பொருளாதார வசதிகள் ஆகியவற்றில் காணப்படும் வேறுபாடுகள் மாணவர்களிடையே புதிய ஏற்றத்தாழ்வுகளை உருவாக்கக்கூடும்.

எனவே, மாற்றுத்திறனாளிகள் உட்பட அனைத்துப் பின்னணிகளையும் சேர்ந்த மாணவர்களுக்கும் நியாயமான வாய்ப்புகள் கிடைக்கும் வகையில் பல்கலைக்கழகங்கள் நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்க வேண்டும். செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துவதற்கான அடிப்படை அறிவையும் நடைமுறைத் திறன்களையும் வளர்ப்பதற்கான பயிற்சிகளும் அவசியமாகின்றன.

பல்கலைக்கழகங்களின் பொறுப்பும் எதிர்காலமும்

இந்தக் கொள்கைக் கட்டமைப்பை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு ஒவ்வொரு பல்கலைக்கழகமும் தனது தேவைகளுக்கு ஏற்ப நிறுவனமட்டக் கொள்கைகள், மேற்பார்வை ஏற்பாடுகள் மற்றும் இடர் முகாமைத்துவ நடைமுறைகளை உருவாக்க வேண்டியிருக்கும். மாணவர்கள், கல்விசார் பணியாளர்கள், நிர்வாகிகள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கான செயற்கை நுண்ணறிவுக் கல்வியறிவை மேம்படுத்துவதும் முக்கியமானதாகும்.

தொழில்நுட்பம் தொடர்ந்து வளர்ச்சியடைவதால், இக்கொள்கைகளும் காலத்திற்கேற்ப மீளாய்வு செய்யப்பட்டு மேம்படுத்தப்பட வேண்டும். அதன் வெற்றிகரமான நடைமுறைப்படுத்தலுக்கு பல்கலைக்கழக நிர்வாகங்கள், கல்விச் சமூகத்தினர் மற்றும் கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கிடையிலான ஒத்துழைப்பு அவசியமாகும்.

முடிவாக, இலங்கையின் அரச பல்கலைக்கழகங்களில் செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துவதற்கான தேசியக் கொள்கைக் கட்டமைப்பு, தொழில்நுட்பப் புதுமைகளுக்கும் கல்விசார் பொறுப்புணர்வுக்கும் இடையில் சமநிலையை ஏற்படுத்தும் முயற்சியாகும். உரிய வழிகாட்டுதல்கள், மனித மேற்பார்வை, கல்வி நேர்மை மற்றும் அனைவரையும் உள்ளடக்கிய அணுகுமுறை ஆகியவற்றின் ஊடாக, செயற்கை நுண்ணறிவின் நன்மைகளைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் அதேவேளை, உயர்கல்வியின் அடிப்படை விழுமியங்களையும் பாதுகாக்க முடியும்.