வேலைவாய்ப்பின் நிலையற்ற தன்மையும் தொழிலாளர் உரிமைகளும்

வேலைவாய்ப்பின் நிலையற்ற தன்மையும் தொழிலாளர் உரிமைகளும்.

தோட்டத் தொழிலாளர்களின் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு என்பது ஊதியத்தை மட்டுமே சார்ந்ததல்ல. நிரந்தர வேலைவாய்ப்பு, விடுமுறை உரிமைகள், மகப்பேற்று நலன்கள், நோய்வாய்ப்பட்ட காலத்திற்கான பாதுகாப்பு, ஓய்வூதியம் மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு போன்றவையும் முக்கியமானவை.

குறிப்பாக, சில தனியார் தோட்டங்களில் தொழிலாளர்கள் தற்காலிகத் தொழிலாளர்களாக வகைப்படுத்தப்படுவதால், சட்டரீதியான தொழிலாளர் நலன்களைப் பெறுவதில் தடைகள் ஏற்படுவதாக அம்னஸ்டி இன்டர்நேஷனல் 2026 அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஊதியத்தைத் தாமதப்படுத்துதல், அதிகமான வேலை இலக்குகளை நிர்ணயித்தல் மற்றும் தொழிலாளர்களை அச்சுறுத்துதல் போன்ற குற்றச்சாட்டுகளும் அந்த ஆய்வில் பதிவாகியுள்ளன.

தொழிலாளர்கள் தங்களுடைய உரிமைகளைக் கோரும்போது வேலை இழக்கும் அச்சம் அல்லது குடியிருப்பை இழக்கும் அச்சம் ஏற்படுமானால், அவர்களால் அநீதிகளுக்கு எதிராகச் சுதந்திரமாகக் குரல் கொடுக்க முடியாது.

எனவே, தொழிலாளர் சட்டங்களை உருவாக்குவது மட்டுமன்றி, அவை நடைமுறையில் முழுமையாக அமல்படுத்தப்படுவதையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். தொழிற்சங்கச் சுதந்திரம், வெளிப்படையான ஊதிய முறை மற்றும் சுயாதீனமான தொழிலாளர் கண்காணிப்பு ஆகியவை இன்றியமையாதவை.

வீடமைப்பும் நிலவுரிமையும்.

மலையக மக்களின் வாழ்வியல் சிக்கல்களில் மிகவும் அடிப்படையானது, தரமான குடியிருப்பும் சொந்த நிலமும் இல்லாத நிலையாகும்.

பல தலைமுறைகளாகத் தோட்டங்களில் வாழ்ந்த குடும்பங்கள், குறுகிய இடவசதியைக் கொண்ட பழைய வரிசை வீடுகளில் அல்லது போதிய வசதிகளற்ற குடியிருப்புகளில் வாழ்ந்து வருகின்றனர். சில இடங்களில் சுத்தமான குடிநீர், முறையான கழிப்பறைகள், கழிவுநீர் வெளியேற்றம் மற்றும் பாதுகாப்பான வீட்டு வசதிகள் போதுமானதாக இல்லை.

வீடு என்பது மழையிலிருந்தும் வெயிலிலிருந்தும் பாதுகாப்பைப் பெறுவதற்கான இடம் மட்டுமல்ல. அது குடும்பத்தின் தனியுரிமை, குழந்தைகளின் கல்வி, உடல்நலம் மற்றும் சமூக மரியாதை ஆகியவற்றுடனும் தொடர்புடையது.

மேலும், தோட்ட நிர்வாகத்தைச் சார்ந்த குடியிருப்பு முறையில் வாழும் குடும்பங்களுக்கு வேலைவாய்ப்புக்கும் வீட்டுவசதிக்கும் இடையே நெருங்கிய தொடர்பு இருக்கலாம். வேலை இழப்பது குடியிருப்பைப் பாதிக்கும் என்ற அச்சம், தொழிலாளர்களின் பேச்சுவார்த்தை ஆற்றலைக் குறைக்கக்கூடும். தனியார் தோட்டங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகளிலும் குடியிருப்பிலிருந்து வெளியேற்றப்படுவோம் என்ற அச்சம் பதிவாகியுள்ளது.
இதற்கான தீர்வு வீடுகளை மட்டும் கட்டிக் கொடுப்பதில் முடிவடையக்கூடாது. காணி உரிமை, வீட்டுக்கான சட்டப் பாதுகாப்பு, அடிப்படை உட்கட்டமைப்பு மற்றும் குடும்பங்கள் சுயமாக வாழ்வாதாரத்தைத் தெரிவுசெய்யும் சுதந்திரம் ஆகியவை உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

கல்வியில் காணப்படும் ஏற்றத்தாழ்வுகள்
கல்வி என்பது வறுமையிலிருந்து விடுபடுவதற்கான மிக முக்கியமான கருவியாகும். ஆனால், மலையகப் பகுதிகளில் உள்ள சில பாடசாலைகள் ஆசிரியர் பற்றாக்குறை, போதிய வகுப்பறைகள் இல்லாமை, ஆய்வுகூடங்கள் மற்றும் நூலக வசதிகளின் குறைபாடு போன்ற சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன.
பொருளாதார நெருக்கடியில் வாழும் குடும்பங்களின் குழந்தைகள் போக்குவரத்து, பாடசாலை உபகரணங்கள், மேலதிக வகுப்புகள் மற்றும் இணைய வசதிகளுக்கான செலவுகளைச் சமாளிக்க முடியாமல் போகலாம்.
சில குடும்பங்களில் பெற்றோரின் குறைந்த வருமானம் காரணமாக, இளம் வயதிலேயே குழந்தைகள் வேலைக்குச் செல்ல வேண்டிய சூழல் உருவாகிறது. இதனால் கல்வி இடைநிறுத்தம் ஏற்பட்டு, அவர்கள் மீண்டும் குறைந்த ஊதியமுள்ள தொழில்களில் ஈடுபட வேண்டிய நிலை உருவாகலாம்.

இந்த நிலை ஒரு தீய சுழற்சியை உருவாக்குகிறது:
குடும்ப வறுமை → கல்வி வாய்ப்புக் குறைவு → குறைந்த வருமான வேலை → அடுத்த தலைமுறையிலும் வறுமை.
இந்தச் சுழற்சியை உடைப்பதற்கு மலையகப் பாடசாலைகளில் தரமான ஆசிரியர் வளங்கள், தொழில்நுட்பக் கல்வி, உயர்கல்வி உதவித்தொகைகள், தொழிற்பயிற்சி மற்றும் மாணவர்களுக்கான பொருளாதார ஆதரவு ஆகியவை வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

தொடரும்,