ஏற்றுமதி வருமானத்தை 20 பில்லியன் டொலராக உயர்த்தும் அரசின் இலக்கு!

நாட்டின் வளம் வெளி நாட்டுக்குச் சென்று, அதே வளத்தின் அதிக பெறுமதி கொண்ட வடிவம் மீண்டும் நாட்டுக்குள் வருவது மாற்றப்பட வேண்டிய பொருளா தாரச் சுழற்சியாகும்.

2026ஆம் ஆண்டுக்குள் ஏற்றுமதி வருமானத்தை 20 பில்லியன் அமெரிக்க டொலராக உயர்த்துவது அரசாங்கத்தின் முக்கிய இலக்காக உள்ளது. கடந்த ஜூலை 31ஆம் திகதிக்குள் ஏற்றுமதி வருமானம் ஏற்கனவே 10 பில்லியன் அமெரிக்க டொலரைத் தாண்டியுள்ள நிலையில், நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலக்கை நோக்கிய பயணத்தில் பாதியை நாடு கடந்துவிட்டது. எனினும், இந்த முன்னேற்றத்துடன் திருப்தியடைந்து நின்றுவிடாமல், ஏற்றுமதி வருமானத்தை மேலும் அதிகரிப்பதற்கான புதிய வாய்ப்புகளைத் தொடர்ந்து தேட வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. அவ்வாறான வாய்ப்புகளில் நாட்டின் கனிய வளங்களுக்கு முக்கிய இடம் வழங்கப்படுகிறது.

இலங்கை மண்ணுக்குள் புதைந்திருக்கும் கனிய வளங்கள் புதிதாகக் கண்டறியப்பட்டவை அல்ல. பல தசாப்தங்களாக அவை நாட்டின் பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. ஆனால், அந்த வளங்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் நாட்டுக்குள் எவ்வளவு பொருளாதாரப் பெறுமதியை உருவாக்கியிருக்கிறோம் என்பதுதான் இப்போது எழும் முக்கியமான கேள்வியாகும்.

நீண்டகாலமாக இலங்கையின் பல கனிம வளங்கள் மூலப்பொருட்களாகவே வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டு வருகின்றன. பின்னர், அவற்றுக்கு பெறுமதி சேர்க்கப்பட்ட தயாரிப்புகளை, அதிகளவு அந்நியச் செலாவணியைச் செலவழித்து மீண்டும் இறக்குமதி செய்ய வேண்டிய நிலையும் உருவாகியுள்ளது. நாட்டின் வளம் வெளிநாட்டுக்குச் சென்று, அதே வளத்தின் அதிக பெறுமதி கொண்ட வடிவம் மீண்டும் நாட்டுக்குள் வருவது மாற்றப்பட வேண்டிய பொருளாதாரச் சுழற்சியாகும்.

இந்த நிலையை மாற்றுவதற்கான கொள்கை அடித்தளமாக 2026 தேசிய கனிமக் கொள்கை முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. நாட்டின் கனிமத் தொழிற்துறையை முறையாக அபிவிருத்தி செய்து, அதனை ஏற்றுமதிப் பொருளாதாரத்தின் முக்கியமான துறையாக வலுப்படுத்துவது இதன் நோக்கங்களில் ஒன்றாகும்.

இந்தக் கொள்கைக்கு அமைவாக கனிம வளங்களை ஆராய்தல், அகழ்தல் மற்றும் அவற்றுக்கு பெறுமதி சேர்த்தல் தொடர்பில் ஜனாதிபதி தலைமையில் விசேட கலந்துரையாடல் நடைபெற்றது. கைத்தொழில் அமைச்சின் அதிகாரிகள், இலங்கை கனிய மணல் சங்கத்தின் பிரதிநிதிகள், புவியியல் ஆய்வு மற்றும் சுரங்கப் பணியக அதிகாரிகள் உள்ளிட்டோர் இதில் பங்கேற்றனர்.

தேசிய கனிமக் கொள்கையை உருவாக்கியிருப்பது இந்தத் துறையில் முக்கியமான முன்னேற்றம் என அமைச்சின் அதிகாரிகள் தெரிவித்துள்ளனர். ஆனால், கொள்கை உருவாக்கப்படுவதுடன் பணிகள் நிறைவடைவதில்லை. அதனை நடைமுறைப்படுத்தி, நாட்டின் கனிம வளங்களிலிருந்து எதிர்பார்க்கப்படும் பொருளாதாரப் பலனைப் பெற்றுக்கொள்வதே அடுத்த கட்டப் பணியாகிறது.

இதில் முக்கியமான மாற்றம் ஒன்று தேவைப்படுகிறது. கனிய வளங்களை அகழ்ந்து மூலப்பொருட்களாக ஏற்றுமதி செய்வதை விட, முடிந்தவரை அவற்றை நாட்டுக்குள்ளேயே பதப்படுத்தி, பெறுமதி சேர்க்கப்பட்ட தயாரிப்புகளாக மாற்றி உலகச் சந்தைக்கு கொண்டு செல்வதே அதிக பொருளாதாரப் பலனைத் தரும். ஒரு கனிய வளத்திலிருந்து கிடைக்கும் ஏற்றுமதி வருமானத்துடன் மட்டும் அது முடிவடையாது; அதனைச் சுற்றி உருவாகும் உற்பத்தித் துறை, முதலீடு, தொழில்நுட்பம் மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளும் நாட்டின் பொருளாதாரத்துடன் இணையும்.

ஒவ்வொரு கனிய வளத்திலிருந்தும் முடிந்தளவு பெறுமதி சேர்க்கப்பட்ட தயாரிப்புகளை உருவாக்க வேண்டும் என்பதே அரசாங்கத்தின் நோக்கம் என அமைச்சர் சுனில் ஹந்துன்நெத்தி தெரிவித்துள்ளார்.

ஜனாதிபதியும் இதே விடயத்தை நேரடியாகச் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். நாட்டில் கிடைக்கும் மணலைச் சேகரித்து வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்புவதும், பொஸ்பேட் கனியத்தை அகழ்ந்து உரப் பைகளில் அடைத்து ஏற்றுமதி செய்வதும் மட்டும் அரசாங்கத்தின் பணியாக இருக்க முடியாது என அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

அவ்வாறு செய்வது எந்தவொரு அரசாங்கத்தாலும் மேற்கொள்ளக்கூடியதாக இருக்கலாம். ஆனால், நாட்டின் இயற்கை வளங்களைப் பயன்படுத்தி அதைவிட அதிகமான பொருளாதாரப் பெறுமதியை உருவாக்குவதற்கான பொறுப்பை அரசாங்கம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதே அவரது நிலைப்பாடாகும்.

இந்த அணுகுமுறையின் அவசியத்தை கலந்துரையாடலில் பங்கேற்ற அரச நிறுவனத்தின் மூத்த அதிகாரி ஒருவரும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். நாட்டுக்காக ஏதோ ஒரு மாற்றம் முன்னெடுக்கப்படுகின்றது என்பதை தற்போது உணர முடிகிறது என அவர் தெரிவித்திருப்பது, இந்தத் துறையில் மாற்றத்துக்கான எதிர்பார்ப்பு உருவாகியுள்ளதையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

எனினும், வளங்களுக்கு பெறுமதி சேர்ப்பதற்கான திட்டங்களை வகுப்பது மட்டும் போதாது. அவற்றை நடைமுறைப்படுத்துவதற்குத் தேவையான தொழில்நுட்பமும் முதலீடும் அவசியமாகும்.

இலங்கையிடம் அனைத்துத் துறைகளிலும் தேவையான தொழில்நுட்பம் இருக்க வேண்டியதில்லை. தொழில்நுட்பப் பற்றாக்குறை உள்ள இடங்களில் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களின் ஊடாக அந்தத் தொழில்நுட்பத்தைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். அதேபோன்று, கனிமத் துறையில் உள்நாட்டு முதலீட்டாளர்களுக்கும் புதிய வாய்ப்புகளை உருவாக்க முடியும்.

ஆனால், முதலீட்டை நாட்டுக்குள் வரவழைப்பது மட்டும் போதுமானதல்ல. முதலீட்டாளர்கள் திட்டங்களை ஆரம்பிக்கும்போது எதிர்கொள்ளும் நிர்வாகத் தடைகளும் அகற்றப்பட வேண்டும்.

ஒரு திட்டத்துக்குத் தேவையான அனுமதிகள் மற்றும் உரிமங்களைப் பெறுவதற்காக பல்வேறு அரச நிறுவனங்களை அணுகி பல மாதங்கள் காத்திருக்க வேண்டிய நிலை முதலீட்டாளர்களுக்கு இருப்பதாக அமைச்சின் அதிகாரிகள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். ஒரு முதலீட்டுத் திட்டம் தாமதமடைவது முதலீட்டாளரின் நேரத்தை மட்டும் பாதிப்பதல்ல; அந்த முதலீட்டின் மூலம் உருவாகக்கூடிய உற்பத்தி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் ஏற்றுமதி வருமானத்தையும் தாமதப்படுத்துகிறது.

இந்தப் பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண்பதற்காக சம்பந்தப்பட்ட அரச நிறுவனங்களுக்கு இடையிலான ஒருங்கிணைப்பை வலுப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் குறித்து கலந்துரையாடப்பட்டுள்ளது. முதலீட்டாளர்கள் ஒரு நிறுவனத்திலிருந்து மற்றொரு நிறுவனத்துக்குச் சென்று அனுமதிகளைப் பெற வேண்டிய நிலையை குறைத்து, செயற்பாடுகளை விரைவுபடுத்துவதற்கான நடவடிக்கைகள் அவசியமாகின்றன.

பல பிரச்சினைகள் ஏற்கனவே தீர்க்கப்பட்டுள்ளதுடன், எஞ்சியுள்ள பிரச்சினைகள் தொடர்பிலும் கலந்துரையாடல்கள் தொடர்ந்து இடம்பெற்று வருவதாக அதிகாரிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

முதலீட்டை ஈர்க்கும் நடவடிக்கையில் வேகம் மட்டும் போதாது. வெளிப்படைத்தன்மையும் அதேயளவு முக்கியமானது. குறிப்பாக நாட்டின் இயற்கை வளங்களுடன் தொடர்புடைய முதலீடுகளில், எந்த முதலீட்டுக்கு அனுமதி வழங்கப்படுகிறது, அதன் மூலம் நாட்டுக்கு என்ன பயன் கிடைக்கிறது, வளங்களிலிருந்து உருவாகும் பெறுமதியில் எவ்வளவு பகுதி நாட்டுக்குள் தங்குகிறது என்பன தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.

அதனால்தான் முதலீடுகளை ஈர்க்கும் போது வெளிப்படைத்தன்மையையும், சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து அரச நிறுவனங்களுக்கும் இடையிலான ஒருங்கிணைப்பையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தை ஜனாதிபதி வலியுறுத்தியுள்ளார்.

இங்கு ஏற்றுமதி வருமானத்தை அதிகரிப்பது என்பது வெறுமனே ஏற்றுமதிப் பொருட்களின் அளவை அதிகரிப்பது என்ற குறுகிய அணுகுமுறையைத் தாண்டிச் செல்கிறது. நாட்டில் ஏற்கனவே இருக்கும் வளங்களிலிருந்து அதிகபட்ச பொருளாதாரப் பெறுமதியை உருவாக்குவதே அதன் அடுத்த கட்டமாகிறது.

மூலப்பொருளாக ஒரு கனிய வளத்தை ஏற்றுமதி செய்வதால் கிடைக்கும் வருமானத்துக்கும், அதே கனிய வளத்தை நாட்டுக்குள்ளேயே பதப்படுத்தி, பெறுமதி சேர்த்து தயாரிப்பாக ஏற்றுமதி செய்வதால் கிடைக்கும் வருமானத்துக்கும் இடையில் பெரிய வேறுபாடு இருக்க முடியும். இரண்டாவது அணுகுமுறை ஏற்றுமதி வருமானத்தை அதிகரிப்பதுடன் நின்றுவிடாது; அதனைச் சுற்றி புதிய தொழிற்துறைகளையும் உருவாக்கும்.

அதன் விளைவாக புதிய முதலீடுகள் வரலாம். தொழில்நுட்பம் நாட்டுக்குள் வரலாம். திறன் கொண்ட வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகலாம். உள்ளூர் உற்பத்தி விரிவடையலாம். இவை அனைத்தும் இணைந்து ஏற்றுமதி வருமானத்தை அதிகரிப்பதுடன், நாட்டின் பொருளாதார அடித்தளத்தையும் மேலும் வலுப்படுத்தும்.

20 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர் என்ற ஏற்றுமதி இலக்கை அடைவதுடன், நாட்டின் வளங்களுக்கு அதிக பெறுமதி சேர்த்து, முதலீடு மற்றும் தொழில்நுட்பத்தை ஈர்த்து, நாட்டின் பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்துவதே அரசாங்கத்தின் நோக்கமாகும். நாட்டின் வளங்கள் நாட்டின் வளர்ச்சிக்கும் மக்களின் எதிர்காலத்துக்கும் பயனளிக்கும் வகையில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதே இந்த முயற்சியின் அடிப்படையாகும்.